سلام به همه دوستايه اينترنتيم که اين چند ساله باهاشون دوست شدم
 و بعضي هاشون شدن قسمتي از زندگيم اميدوارم تمام غمهاتون تو سال جديد تموم بشه وشادي هاتون زياد
 تو اين دنيايه مجازي خيلي چيزا شنيدم و خيلي چيزا ياد گرفتم ولي هميشه از يه چيز ناراحت بودم که آدما
 چه زود همديگرو فراموش ميکنن هميشه غمه اينکه شايد اين روزا تمام بشه همه وجودمو گرفته
 ولي چون منم يه انسانم فراموش ميکنم ولي صد حيف که اين روزها تمام ميشود
 به آرزويه خوشبختي همگي دوستانم خيلي دوستون دارم دلم برايه همتون تنگ ميشه
امسال یعنی سال 85 برای من سال بدی بود سر شار از غم و غصه تحمل بدترین دردی که تویه زندیگیم کشیدم
از دست دادن عمویه عزیزم در جوانی و فشار هایه روحی و ......
ولی امیدوارم سال جدید همه چی عوض شه و با تلاش و کوشش و از این حرفا
بتونم یک سال خوب رو برای خودم بوجود بیارم
راستی قالب وبلاگمم از سیاهی میخوام در بیارم و به استقبال سال جدید با روحیه متفاوتی برم
همتون و دوست دارم
عید بر همگان مبارک

سکوت خانه را گرفت
عقربه های ساعت ایستادند
و عشق مرد
و خورشیدهمیشه در غروب ماند
وقتی در آغوش گرفت مادرم رنگ خدا را
تمام افراد شهر دلم خودکشی کردند
شنید بودم شهر مردگان
و حال تجربه آن شهر
اشکهاییم خشک شد
حال باریدن نداشت
شاید از سرما یخ زده بودند
هر طرف یاد و خاطره ای از مادرم
بغض تنها کلام گفتن
از خانه بیرون رفتم با کیفی بدوش
در خانه را بستم
 در کوچه زندگی
قدم زدم و هرز گاهی
نگاهی به عقب
عمیق و سنگین بود
مادرم تنها رفت
من نیز رفتم

(ن.سیروس)

 که برای  پیدا کردن آن باید به قلب و درون خودش نگاه کند

و خداوند این فکر را پسندید

زمانهاي قديم وقتي هنوز راه بشر به زمين باز نشده بودفضيلتها و تباهي ها دور هم جمع شده بودند

ذكاوت گفت: بييائيد بازي كنيم، قائم باشك                                     

ديوانگي فرياد زد : آره ، قبوله ، من چشم ميزارم.

چون كسي نمي خواست دنبال ديوانگي بگردد همه قبول كردند.

ديوانگي چشمهايش را بست و شروع كرد به شمردن: يك ... دو ... سه ...

همه دنبال جايي بودند تا قائم شوند.

نظافت خودش را به شاخ ماه آويزان كرد.

خيانت داخل انبوهي از زباله ها مخفي شد.

اصالت ميان ابرها رفت.                                                                            

هوس به مركز زمين به راه افتاد.

دروغ كه گفت به اعماق زمين مي رود به اعماق دريا رفت.

حسادت هم رفت داخل يه چاه عميق.

آرام آرام همه قائم شده بودند و

ديوانگي همچنان مي شمرد : هفتادوسه... هفتادوچهار ...

اما عشق همچنان معطل بود و نمي دانست كجا برود.

تعجبي هم ندارد قائم كردن عشق خيلي سخت است.

ديوانگي داشت به عدد 100 نزديك ميشد.

كه عشق رفت وسط يك گل سرخ و آرام نشست.

ديوانگي فرياد زد : دارم ميام دارم ميام.

همان اول كار تنبلي را ديد. تنبلي اصلا تلاش نكرده بود تا قائم شود!

بعد هم نظافت را يافت و خلاصه نوبت به ديگران رسيد اما از عشق خبري نبود

ديوانگي ديگر خسته شده بود كه

حسادت حسوديش گرفت

و آرام در گوش او گفت : عشق در آنسوي گل سرخ مخفي شده است.

ديوانگي با هيجان زيادي يك شاخه از درخت كند و آنرا با قدرت تمام داخل گلهاي رز فرو كرد.

صداي ناله اي بلند شد.

عشق از داخل شاخه ها بيرون آمد ، دستانش را جلوي صورتش گرفته بود و از بين انگشتانش خون مي ريخت

شاخه ي درخت چشمان عشق را كور كرده بود.

ديوانگي كه خيلي ترسيده بود با شرمندگي گفت : حالا من چكار كنم؟ چگونه مي توانم جبران كنم ؟

ن.(مهدیه جان )

صاحب خانه دلم دیگر در خانه ام نیست

پشت شيشه برف می بارد
پشت شيشه برف می بارد
در سكوت سينه ام دستی
دانه اندوه می كارد

                                             مو سپيد آخر شدی ای برف
                                             تا سرانجامم چنين ديدی
                                             در دلم باريد ... ای افسوس
                                             بر سر گورم نباريدی 

  
چون نهالی سست می لرزد
روحم از سرمای تنهائی
می خزد در ظلمت قلبم
وحشت دنيای تنهائی
                                        
                                              ديگرم گرمی نمی بخشی
                                              عشق، ای خورشيد يخ بسته
                                              سينه ام صحرای نومیديست
                                              خسته ام، از عشق هم خسته

غنچه شوق تو هم خشكيد
شعر، ای شيطان افسونكار
عاقبت زين خواب دردآلود
جان من بيدار شد، بيدار
                                                بعد از او بر هر چه رو كردم
                                                ديدم افسون سرابی بود
                                                آنچه می گشتم به دنبالش
                                                وای بر من، نقش خوابی بود

  
ای خدا ... بر روی من بگشای
لحظه ای درهای دوزخ را
تا به كی در دل نهان سازم
حسرت گرمای دوزخ را؟
           

                                                 ديدم ای بس آفتابی را
                                                كاو پياپی در غروب افسرد
                                                آفتاب بی غروب من!
                                                ای ديغا، درجنوب! افسرد

بعد از او ديگر چه می جويم؟
بعد از او ديگر چه می پايم؟
اشك سردی تا بيفشانم
گور گرمی تا بياسايم            

                                             پشت شيشه برف می بارد
                                             پشت شيشه برف می بارد
                                             در سكوت سينه ام دستی
                                             دانه اندوه می كارد                                ( ف.فرخزاد)                                             

سلام به دوستان گلم شرمنده که چند روزی بود آپ نکرده بودم با خوندن پست جدید همه چیزرو می فهمید دوستون دارم وحید

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد 

نمخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد ...

گلویم سوتکی باشد بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یک ریزو پی در پی دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان را آشفته و آشفته تر سازد

بدینسان بشکند در من سکوت مرگبارم را ...................

"دکتر علی شریعتی"تقدیم به روح عمویه عزیز تر از جاننم که عمر خود را در جوانی به فراموشی سپرد

 مي شه بعضي ها رو مثل اشک از چشمات
اما نمي توني جلوي اشکي رو بگيري
 که با رفتن بعضي ها ازچشمات جاري ميشه

 اگر قرار باشه ظرف 24 ساعت دنيا به پايان برسه تموم خط هاي تلفن و تالارهاي گفتگو و ايميل ها اشغال ميشه . پر ميشه از کلمه هاي (( از اينکه رنجوندمت پشيمونم من رو ببخش يا تو را عاشقانه مي پرستم يا مراقب خودت باش )) اما بين اين همه پيام يکي از همه تکونده تره (( هميشه عاشقت بودم ولي هيچوقت بهت نگفتم )) پس عشق و محبت را تقديم آنکه دوستش داريم کنيم شايد فردايي دگر هرگز نباشد

بگو اگه اینطوری بشه چه حالی پیدا میکنی

زندگی سوختن و ساختن است
بر محبت زندگی آموختن است
زندگی تکه قماریست قمار
 این چه قماریست که همش باختن است

عشق یعنی دل سپردن درجنون ***  عشق یعنی در دل دیوانه خون
عشق یعنی اشک چشم عاشقی ***     خنده معشوقه نا لایقی
عشق یعنی رفتن ازشهرنگار   *** با دو چشم تربه سوی روزگار
عشق یعنی بی وفایی های یار ***    عشق یعنی سالها در انتظار
عشق یعنی جان سپردن بین راه  ***   عشق یعنی قطره های اشک وآه
عشق یعنی لاله های مرده رنگ   ***عشق یعنی دل سپردن بهرسنگ

آری آغاز دوست داشتن است ***      گرچه پایان راه نا پیداست
من به پایان  دگر نیاندیشم     ***  که همین دوست داشتن زیباست

آن زمان که دلتنگ تو بودم ، منتظر شنيدن صداي مهربان تو بودم ،
 تک تک ثانيه ها را ميشمردم و در تب و تاب ديدار
 با تو بودم ، تو کجا بودي؟ آن زمان که دلم گرفته بود ،
 با خود درد دل ميکردم ، اشک ميريختم
 و در حسرت ديدن تو بودم تو کجا بودي؟

سلطان عشق مهدی لقمانی